Het is 2013 wanneer in het pittoreske dorpje Luttelgeest een dode wolvin wordt aangetroffen. Haar lichaam is doorzeefd met kogels. Andere berichtgeving vertelt dat ze is aangereden. Vast niet door Roodkapje grapt iemand op mijn tijdlijn. We lachen en speculeren er een speciale editie van de fabeltjeskrant bij, met Bor in de hoofdrol. Toch laat het nieuws over de wolvin me niet los. In de maanden die volgen denk ik regelmatig aan haar.

Twee jaar later is er opnieuw een wolf in Nederland. Deze leeft en heeft er stevig de pas in. In enkele dagen wandelt hij via Drenthe dwars door Groningen naar het uiterste puntje van het land. Onderweg laat hij zich gewillig fotograferen. Terwijl hij op zijn tocht onwennig ook nog even een woonwijkje aandoet zie ik steeds meer beren op de weg. Wat als hij nu een troetel teckel uit zijn Gucci pakje sleurt?! een peuter verslindt?! of een kop-staart ongeluk krijgt!!

In dat geval zou hij het risico lopen om binnen mum van tijd oneervol te worden vermeld op de plaagdierenlijst, met alle gevolgen van dien. Terwijl ik mijmer over al het ergs wat hem te wachten staat zie ik vanuit mijn ooghoeken hoe op televisie een boer zijn lam geschrokken schaap nog net in veiligheid heeft kunnen brengen. Aangeslagen vertelt de boer hoe het schaap oog in oog heeft gestaan met de wolf. Het zijn angstige minuten geweest waarin de wolf snel een hapje uit het schaap heeft kunnen nemen. Niet duidelijk is of dit een honger- stressreactie of gewoon een vreetbui was. Gelukkig was de boer er nog net op tijd bij. Het schaap lag nu met een Post Traumatische Stress Stoornis op een extra baal stro bij te komen van dit prehistorische gebeuren. De camera mocht even bij het aangevreten schaapje kijken. Overstuur en ontzet kijkt het schaap de camera in, alsof hij tegen iedereen wil zeggen: “dit is mijn weiland! dit is de fucking Oostvaardersplas niet!”

Intussen is de wolf alweer een paar dorpjes verder. Het is lente en de tijd dringt. Hij is er als sterkste van de roedel op uitgestuurd om nieuwe leefgebied te onderzoeken. Een gebied welke volgens overleveringen van vele wolven roedels oorspronkelijk de thuisbasis is van de Europese wolf. Zo voelt hij het ook. Het was een indrukwekkende reis, misschien volgend jaar nog wel een keer. Maar nu eerst terug naar Duitsland, lekker bijkomen bij zijn favoriete wolvinnetje en zijn allerliefste welpjes.

Advertenties