Wat zeg je tegen een jongetje van vijf jaar die later als hij groot is, een zelfmoordterrorist wil worden? Welke troostende woorden gebruik je voor een meisje van amper zeven die moet trouwen met een oude man? Hoe in vredesnaam leg je een kind van tien jaar uit dat het leger waarin hij vocht zijn ouders doodde? Wie vertelt het racistische meisje van pas zes dat haar biologische vader een Jood is? Is er nog iemand in de zaal die het verminkte en besneden meisje durft te vertellen dat zij nooit uit lust gemeenschap zal hebben? Of misschien iemand die de suïcidale homoseksuele jongen durft te vertellen dat als hij andere ouders had, zij misschien wel van hem hadden gehouden?

Ouders hebben het recht –overal in de wereld!- om in naam van religie of eenvoudige gewoonten de leefwereld van hun kinderen te verbrijzelen. Hoe komt het dat zelfs in de diepste krochten van het vrije Westen, kinderen -wanneer het om religie gaat- vakkundig het zwijgen wordt opgelegd? Uitgerekend op een plek waar het vrije woord met de paplepel wordt ingegoten en tegelijkertijd de religieuze identiteit na het doorknippen van de navelstreng hard dwars door het fontanel wordt ingeramd.

Iedereen heeft recht op een vrije Godsdienst, behalve kinderen.

Hoe komt het dat we het zo normaal vinden dat ‘vrije’ kinderen in het Westen, de eerste twaalf jaar van hun leven worden gevormd op christelijke, protestante, gereformeerde, katholieke, islamitische of joodse basisschooltjes? Waarom laten we het toe dat ouders iedere nieuwe generatie leren in stand houden wat ons al eeuwenlang verdeeld en in oorlog hield met elkaar? Geen kind in Nederland heeft het werkelijke recht op een vrije geloofsovertuiging. Zou het kunnen dat daar misschien de crux zit van de grote problemen die wereldwijd spelen? Het ronselen en indoctrineren van kinderen?

Dat de Islamitische Staat jongeren ronselt kan eigenlijk ons werkelijke probleem niet zijn. Iedere geloofsgemeenschap ronselt jongeren. Problematischer is dat de Islamitische Staat jongeren vraagt zichzelf uit naam van Allah op te blazen. Maar strikt genomen niet problematischer dan de gereformeerden en Hindoestanen onder wiens handen jongeren vaker zelfmoord plegen. Of de jehova’s die vaker worstelen met psychische problemen. Bagatellisering ligt nu op de loer als het gaat om het midden oosten conflict, maar de kern van het probleem is niet wat kinderen met hun geloof doen, maar wat wij hen ooit vertelden wat ze er mee moesten doen.

Stil zitten. Luisteren. Bid. God is alles. Jij bent niets. Bid. Gehoorzamen. Dienstbaar zijn. Bid. Niet twijfelen. Schamen. Bid. God ziet alles. Boetedoening. Bid. Schuldgevoel. Zit stil. Bid. Stel geen vragen. Twijfel nooit. Bid. Heb vertrouwen. God is alles. Bid. Zomaar een kogelregen opgebouwd op een doodgewone schooldag binnen het religieuze onderwijs.

Sommige kinderen willen nou eenmaal het beste jongetje van de klas zijn. Zoals Brahim Salah Abdeslam, een doodgewone jongen. Een lieve jongen ook, volgens zijn leraar, de buren en iedereen die hem kent. Geen opvallend kind, een kansrijk kind zelfs. Maar ook een kind –zo weten wij nu- die uit naam van zijn ideologie leerde dat sterven niet voor niets kan zijn…en toen de beul hem riep bereid was om zijn leven te geven. Hij twijfelde niet zoals hem geleerd was. Hij schaamde zich niet zoals hem geleerd was. Hij stelde geen vragen zoals hem geleerd was. Hij had geen schuldgevoel en vast heeft hij ook nog keurig van te voren gebeden voordat hij een bloedbad aanrichtte. Hij gehoorzaamde omdat hij dacht nu dichter bij God te kunnen komen.

Zijn we niet pas echt vrij in het Westen wanneer een kind op een gereformeerd schooltje ‘verdomme!’ mag zeggen, en zelf mag overstappen naar het Jenaplan? Zijn we niet pas ultiem vrij wanneer een islamitisch kind een frikadel naar binnen kan duwen en samen met zijn beste vriend bar mitswa mag vieren? Is het toppunt van vrijheid niet wanneer een christelijk kind de keuze heeft wél met carnaval- en niet met kerst naar school te gaan?

Zolang we vanuit de overheid bepalen én betalen voor onderwijs dat verplicht moet worden afgenomen door kinderen waarbij de religieuze ideologie van hun ouders dwangmatig kan worden opgelegd, moeten we stoppen met het verspillen van krokodillentranen, wanneer een kind geheel naar de wens, gewoonten en ideologie van zijn docenten, rolmodellen en/of ouders droomt van een carrière als moslimhater, racist, homofoob of in het ergste geval een zelfmoordterrorist.

Advertenties