Minister Timmermans, wat een mooie speech was dat. Voor de  MH17 slachtoffers bedoel ik. De meest persoonlijke en bewogen toespraak in de Verenigde Naties ooit!  Zo  werd uw speech omschreven.  U huilde en  iedereen huilde met u mee.  Ik hield het ook niet droog. Niemand anders dan u kon die laatste angstige seconden van die 298 passagiers zo treffend omschrijven. Wat moeten ze bang geweest zijn.  Het land dompelde zich na deze ramp in een permanente staat van rouw.  Ik rouwde mee en was intens dankbaar dat ik niemand had verloren.  Prachtig en eervol ook om al die stoffelijke resten met de C130 Hercules vliegtuigen ons luchtruim binnen te zien vliegen.  Stuk voor stuk en ieder lichaamsdeel desnoods apart vervoerd in een dagenlang durende rouwstoet dwars door Nederland.  Waar een klein land groot in kan zijn.  Ik was trots op ons. Heel even waren we één gemeenschap, één getroffen maar vooral aangeslagen volkje. God! wat waren we boos op de Russen. Iedereen wilde zijn medeleven of afschuw tonen door langs de snelweg te gaan staan. Gewoon als steunbetuiging.  Ik stond daar ook.

net als gisteren..

Gisteren stond ik er weer. Dit keer was ik helemaal alleen.  De wegen waren niet afgezet. Er was geen ceremonie.  Auto’s raasden op hoge snelheid voorbij.  Ik denk dat niemand mij zag staan.  Niet gek ook, want dit keer had u geen toespraak gehouden, en dat  terwijl er toch een slordige 10.000 kinderen zijn vermist! Dat zijn ongeveer 35 vliegtuigen!  Alleen vorig jaar al zijn er ook nog eens 1700 vluchtelingen verdronken in de Middellandse zee.  Dat zijn ongeveer zes vliegtuigen!  Nu snap ik ook wel dat we niet alles kunnen oplossen, maar 41 vliegtuigen vind ik best veel.  Om over te zwijgen bedoel ik.

Misschien zou u de Europese vlag gewoon eens een dagje halfstok kunnen hangen? Als statement of symboliek?  Die zeeblauwe achtergrond met daarop al die kleine gele sterretjes.  Zoals overleden mensen voor nabestaanden ook altijd kleine gele sterretjes worden.  Ook zou u misschien nog eens in de Verenigde Naties zo,n klapper kunnen maken?  Niemand anders dan u zou hun kunnen vertellen hoe het moet voelen om in je laatste restje oerkracht je kind los te moeten laten in zee.  Haar weg te zien zakken. Niemand anders dan u kan ons vertellen hoe de blik in de ogen van een kind er uit moet zien wanneer je hand door je moeder wordt losgelaten en je je longen vol voelt lopen. Wetende dat je nu verloren bent.  Alleen u bent in staat te omschrijven hoe het verdrinken van je ouders eruit moet zien nadat je je realiseert dat je nog niet sterk genoeg bent om hen weer terug aan boord te trekken.

Aan boord. Dit keer niet van de MH17, maar van een gammel bootje zonder kapitein. Niet op de Maarsseveense plassen, maar op de ‘fucking’ Middelandse zee! en misschien kunt u ter hoogte van dit voorbeeld dan even een traantje wegpinken? en ons snikkend vertellen hoe “help!” klinkt in doodsnood.

Want hoe voelt het Minister Timmermans om als ouder zo,n reis in je eentje te overleven? Wat zijn je eerste woorden wanneer je naar huis belt met je waterdichte smartphone? Hoe voelen die mensen zich in die eerste uren, dagen, weken, maanden en zelfs jaren die volgen? Voelen zij zich schuldig? Tekort geschoten? In gebreke gebleven? Moordenaars?  Stelt u zich toch eens voor, dat de rouwende nabestaanden van de MH17 thuis onthaald waren geweest met varkenskoppen en vuurwerkbommen.  Ja bizar, maar het overkomt de nabestaanden van deze ramp echt!  Voor hen geen prachtige ceremonies maar hakenkruizen. Geen beschutting, maar ingeslagen ruiten.  Niet in de spotlights van een compasievolle omroep, maar onder het vergrootglas van beschuldigende journalisten. En dan die 10.000 kinderen die de overkant wel wisten te halen. Zij die hun ouders zagen verdrinken of gewoon onderweg kwijt konden raakten. Die kinderen minister Timmermans, waar de ruk zijn zij gebleven?  Hoe heten ze? Is er al een ontzaglijk groot Amber-alert uitgegaan?  Zodat we kunnen sms’en bedoel ik? Het schijnt dat mensenhandelaren nu op ze jagen.  Maar waarom juist zij?  Was het niet logischer geweest om kinderbeschermers op hen te laten jagen?

Natuurlijk weet ik dat we niet alles kunnen oplossen en de zomer nog moet beginnen voor er een nieuwe vloedgolf aan menselijk leed onze vakantiepret komt verpesten.  Daarom vraag ik ook écht niet om een rouwstoet! Ook vraag ik niet om een Hercules of een herdenkingsbijeenkomst.  Ik hoef geen internationaal onderzoek naar het terug vinden van allerhande ramp- en radargegevens.  Ik weet het zo ook wel. Zelfs dat we mede schuldig zijn.  Maar misschien kunt u wel weer eens zo,n mooie speech houden?  En dan doen we de Europese vlag één dagje op halfstok, zodat we met z,n allen weer even terug kunnen naar de snelweg.

gewoon..

..om weer voor heel eventjes samen te zijn met elkaar.

 

Advertenties