Nederlanders die geen moslim zijn moeten hun waffel houden volgens Tofik Dibi in de Volkskrant van vandaag. Omdat -zo legt hij uit- de moslimgemeenschap zelf en van binnenuit moet veranderen wanneer het om homoacceptatie gaat.  Deze stelling alleen al toont aan dat er nog een lange weg te gaan is.  Een lange weg omdat het cultuurdenken hem volledig naar zijn homoseksuele hoofd is gestegen.  Niet de Nederlandse wet maar je eigen cultuur zou volgens hem maatgevend moeten zijn.  Maar zolang Fatima nog steeds niet mag schoolzwemmen, Mohammed in zijn onderbroek moet douchen bij VVV de Flierefluiter en Ali met een loep het maagdenvlies van zijn gedwongen uitgehuwelijkte Aisha ligt te checken is de weg die de homoseksuele moslim moet bewandelen om geaccepteerd te worden nog zó verschrikkelijk lang,  dat de kans dat ijsberen deze kant op komen zwemmen om asiel aan te vragen in Snowworld vele malen aannemelijker lijkt.

Zo ging mijn pleegvader onlangs op vakantie naar Iran of all places, om cultuur te snuiven zei hij.  Direct bij aankomst werd de vrouwelijke toeristen gevraagd hun hoofd te bedekken en ook al was het 40 graden en veel woestijn, geen hotel die een zwembad durfde aan te bieden. Terrassen?  Alcohol?  Niet echt.  Maar zo gaan die dingen.  Zo iets weet je van tevoren.  Je bent tenslotte in een land waar de regels net even anders zijn en dus pas je je aan, ook als toerist.

Ingewikkeld wordt het wanneer allerhande culturen naar het land van vrijheid komen, om vervolgens hier te roepen dat het allemaal anders moet.  Net zoals thuis.  Nee knul, we gaan het niet net zo doen als bij jou thuis.  Het huis waarvan je vertelt dat het je zo ongelukkig maakte.  Het huis waarvan je zei dat je je nooit in iemand kon herkennen.  Het huis waarover je vertelde dat niet het geloof maar vooral de mensen waren die jouw het leven onmogelijk maakten.  Dat huis, Tofik, laten we dat niet gaan nabouwen, maar afbreken.  Tot de laatste baksteen desnoods.  Niet goedschiks, dan maar kwaadschiks.  Het alternatief is namelijk dat we verschrikkelijk veel huizen moeten gaan bij bouwen.  Opvanghuizen, vluchthuizen, beschermingshuizen.  Het merendeel er van,  wordt nu ook al bewoond door de dochters, moeders en oma’s van de profeet Mohammed. Geen van hen kon op zijn bescherming rekenen.  Allemaal klopten ze aan voor hulp, bescherming en soms zelfs een geheel nieuwe identiteit.  Of bedoelde je dat misschien met die verandering die vanuit de gemeenschap zelf moet komen?

Het is een zijsprongetje, maar wist je, Tofik, dat Somalische meisjes naar goed cultureel gebruik op gruwelijke wijze worden besneden in hun land van herkomst? En wist je dat Somalische ouders in Nederland hun meisjes nog steeds zouden willen besnijden omdat dit een onderdeel is van hun cultuur en omdat de stam of familie hier op aandringt? En wist je ook, Tofik, dat sinds Nederland het besnijden van meisjes strafbaar heeft gesteld en ook daadwerkelijk overgaat tot het vervolgen van ouders die zich hier schuldig aan maken, veel Somalische ouders nu aangeven opgelucht en dankbaar te zijn?  Het kan gek lopen allemaal. Maar onze wetgeving en het risico op vervolging geeft hun naar de eigen gemeenschap een legitimatie waar achter zij zich kunnen verschuilen. Nooit eerder, maar nu wel kunnen zij zeggen tegen hen die hen dwingend opdraagt een mishandeling uit te voeren:  ‘tja..ik wil wel, maar het mag hier niet’.   Heb je enig idee, Tofik, hoeveel meisjes hierdoor een gruwelijke dans ontspringen?  Want dat is nou wat beschermende wetgeving doet.

Dus over homorechten wordt niet onderhandeld, Tofik.  Het is een recht.  Over homo-emancipatie evenmin, dat is een plicht.

Daarnaast is het sowieso nogal naïef om te denken dat Nederlanders ergens hun waffel over zouden kunnen houden. Ook al zouden een paar daartoe genegen zijn, dan nog is de vraag of dit de verdrukte moslim homo of lesbienne ten goede zou komen.  Moet je je toch eens voorstellen, Tofik,  dat je níet in Nederland had gewoond?  Dat je geen gebruik had kunnen maken van artikel A t/m Z van het homorecht. Stel je eens voor hoe er dan in menige Moskee gepreekt zou worden, wanneer Nederlanders met hun grote waffels hen niet aan banden zouden hebben gelegd wanneer het om haatpreken gaat?  Hoeveel zou er dan op jouw hoofd hebben gestaan?  Ikzelf denk dat je vandaag dan niet in de Volkskrant om je heen had kunnen meppen.  En natuurlijk mag je schijten in de bak waaruit je eet, zoiets heet heel ordinair gewoon een loyaliteitsconflict en daar hebben  best veel jongens en meisjes die vast zitten tussen twee culturen last van.  Maar voordat je van hen vraagt om zich terug te trekken in een isolement binnen de eigen gemeenschap om van daaruit een eigen emancipatie strijd aan te gaan, bedenk dan ook eens hoe anders het allemaal had kunnen lopen wanneer jij,  in samenwerking met al die Nederlanders die jou voor gingen, voor hen een rolmodel had kunnen zijn.

Advertenties